Jan en Anita

Een kijkje in ons leven

Griekenland deel 2

Written By: Anita - okt• 13•14

Lefkas is een prachtig schiereiland en we hebben daar wel een beetje ons hart verloren. Ingrid en Frits hebben hun droom hier al verwezenlijkt en een pracht van een huis gebouwd aan de baai van Vlicho. Ze wonen er nu zo’n anderhalf jaar en zijn compleet geïntegreerd. Dat merken we aan hun contacten in Nydri, maar ook aan het feit dat ze het Griekse leven compleet omarmen. Leeft God echt in Frankrijk??…..

We hebben nog een paar heerlijke dagen met elkaar waarin wij overdag ons eigen gangetje gaan en natuurlijk richting Mikros Giallos rijden. De vindplaats van ons Griekse hondje Frits en onze oude bekenden Christopher en zijn broer Nikos met hun vrouwen Dimitra en Nicoletta. Het is altijd weer een warm welkom! Zowel qua weer als de warmhartigheid. We waren er ter verrassing en Dimitra van Christopher schrikt zich helemaal wezenloos en vliegt ons vervolgens om de hals. We drinken een paar overheerlijke cappuccino’s van Chris en gaan daarna richting het strand om onze eerste luierdag in te zetten. Krantje geladen op de Ipad, E-reader bij en lekker luisteren naar het kabbelen van de zee. Ik ga het water in en de temperatuur van het zeewater is volgens mij rond de 22-23 graden. Super! En zo kraakhelder dat ik de vissen tot meters onder mijn voeten zie zwemmen. Genieten!

We eten bij de gebroeders en zien na jaren hun moeder weer eens. Erg leuk en goed voor mijn Grieks (Daarbij Stathis een compliment makend omdat ik nog steeds te horen krijg dat ik netje Grieks spreek 🙂 ). Wat een geweldige tijd hebben we hier gehad en nog steeds. Het is voor ons ook thuiskomen…..  In de avond dineren we bij Giallos, ons appartement en tevens restaurant. Daar maken we ook kennis met de ouders van Ingrid die vanuit Nederland met de caravan door Griekenland zijn getrokken en hun dochter en schoonzoon daarbij bezoeken, die ook weer een stuk meereizen. Wat een energie hebben deze mensen nog en ondanks het feit dat we elkaar niet kennen is het een bijzonder leuke avond.

Na nog een dagje op Lefkas te hebben doorgebracht waren we in afwachting van Yvonne en Peter. Zij zouden met dezelfde vlucht landen op Preveza, het militaire vliegveld, net als Ans en Arie. Arie is mijn neef, zowel van vaders- als van moederskant. Onze vaders waren broers en onze moeders zussen. Mijn vader is de enige nog in leven, na het overlijden van oom Toon, vorig jaar. Met Ans heb ik al langer vriendschap en we zien elkaar soms met 2, soms met vieren en soms met 8-ten in de HDC (HandDoekenClub). Al met al is ons leven best wel met hen verweven. Mijn “reclame” voor Griekenland op Facebook was een aanleiding voor Ans om de plaatjes van Parga zo mooi te vinden dat ze ook een vakantie daar naar toe wilden. Ze gingen voor een week en wij zouden hen in Parga op zoeken, nadat we een avondje in Sivotha/Lefkas hadden doorgebracht met Yvonne en Peter die daar met een zeilboot aan zouden meren. Maar….. die kwamen niet omdat Peter door zijn rug ging in de nacht van vertrek! Wat een ellende voor hen. Wij hebben die avond toch gedineerd in Sivotha en het familierestaurant beviel zo goed dat we er met Ans en Arie dinsdags zijn terug gegaan om hen Lefkas te laten zien.

Klik hier voor de foto’s.

Jan en ik  hadden een appartement in Parga besproken bij Magda’s Appartments, daar waar Anne-Marie, mijn nicht en vriendin voor vele jaren reeds, altijd bivakkeerden als we de noord-west kant van Griekenland bezochten. Het is bijna alsof ik een stap terug doe in de tijd. We zijn allemaal een paar jaartjes ouder geworden, maar verder is de entourage nog hetzelfde. Prachtig!!!!! Natuurlijk hebben ze een zwembad aangelegd en wat appartementen bijgebouwd, maar de kleinschaligheid en het familiaire is er nog steeds. Kostas en Spiros runnen het bedrijf en hun vader Elias helpt nog in de tuin, met zijn 77 krasse jaren. Magda, zijn vrouw hebben we niet gezien maar zij schijnt nog steeds een schoonheid te zijn, alleen nu met witte haren.

We ontmoeten Ans en Arie op zondag middag in het centrum van het schilderachtige Parga. Ze laten de keuze van gerechten aan mij over, maar dat ben ik inmiddels wel gewend van Jan. We eten een diversiteit van voorgerechtjes om nog een plekje vrij te houden voor het diner….. Op maandag toeren we in onze Suzuki Splash rond richting het noorden naar Sivotha/vasteland en drinken daar koffie bij Andreas van de Bamboo Bar, ons vaste stekkie daar destijds. Hij herkent ons nog en roept “HOLLAND!” Tja…..Jan en ik kunnen moeilijk iets ondernemen zonder herkend te worden schijnbaar. We genieten met zijn viertjes van het uitzicht van de haven, de koffie en het gezelschap. We zoeken een leuke plek om te lunchen en omdat bij Corali aan de kust niemand thuis is rijden we naar Perdika en eten in een nieuw restaurant. Van ons mogen ze blijven! Wat een lekkernijen….

Anita Neef en nicht

 

De trip naar Lefkas op dinsdag is er een die we een paar dagen daarvoor in tegenovergestelde richting hebben gemaakt. Ans en Arie genieten van de uitzichten en de plekjes die we ze laten zien. Ze snappen onze liefde voor Griekenland wel, zeggen ze. We gaan ook naar Café Del Mar van Chris en Nikos en drinken daar een cappuccino, als vanouds. Dan rijden we terug naar Parga waar inmiddels Marina en Vangellis zijn ingecheckt bij Magda’s. Zij hebben een reis van ± 245 km. gemaakt om die avond met ons te kunnen eten. Wij hadden dit jaar Trikala niet op ons program staan, alwaar zij hun Hotel Panellinion hebben.  Het is een gezellige avond met mensen die we al jaren kennen en Nederland en Griekenland mixen gewoon door elkaar. Kijk, daar houden wij nou van.

Na het superontbijt bij Magda’s de volgende ochtend met Marina en Vangellis, rijden we naar Arie en Ans en nemen afscheid om die dag wat kilometers te vreten. Wij rijden terug richting Athene. We hebben ons hotel in Athene geannuleerd en verblijven de laatste 2 nachten in Nea Makri, in het Marathon Beach Hotel. De cirkel is rond en we zijn weer terug waar we begonnen zijn, in het heerlijke hotel en laten ons de ouzo van Stavros goed smaken en doen hem de groeten van zijn vader. Na nog een dagje aan het zwembad te hebben doorgebracht, ontspannen alles te hebben geregeld, kunnen we uitgerust en opgeruimd naar huis, waar onze beestjes op ons wachten en verwend worden door Marlies en Ronald. Hoe mooi kan het zijn!

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

2 Comments

  1. karin van overdijk schreef:

    heel mooi geschreven liefs van ons

  2. Anne-Marie schreef:

    Skatteke, iemand die jullie niet kent of nooit ontmoet heeft mist een groot stuk aan warmte, liefde en zeker ook gezellig samen zijn, genieten!
    Maar ben het met Toos eens, je zou eigenlijk een boek moeten schrijven! Geweldig wat heb ik weer genoten van jullie reisverhalen!! Dikke Knuff voor Jan&jou!! ❤️

Je reactie is erg welkom!