Jan en Anita

Een kijkje in ons leven

Gedenken.

Written By: Anita - jan• 11•15

Het nieuwe jaar is al weer een dag of elf oud. Iedereen wenst elkaar een gezond, gelukkig en bruisend 2015 en ook wij wensen dat iedereen van harte toe! Het is bijzonder om 2014 af te sluiten en daarna het nieuwe jaar weer als een soort van nieuwe start weer in te gaan. Zo voelt het altijd voor mij en ik heb daar al eens een blog over geschreven. Het feit dat het mij melancholisch maakt en op een of andere manier tot een soort bezinning brengt. Jan en ik sloten 2014 af met een inzicht, dat er niets zomaar als vanzelfsprekend mag worden aangenomen en dat gezondheid en geluk geen gegeven, maar een luxe is.

Natuurlijk horen leven en dood bij elkaar en ook al doe je nog zoveel moeite om gezond te blijven, dan is dat geen garantie dat je het eeuwige leven krijgt. Ook dat maakt het overzicht van het voorbije jaar realistisch en zijn we dankbaar voor het feit dat we allebei het zo af mogen sluiten. Niets is zeker in het leven en de strijd die we geleverd hebben tegen de natuurwetten in, hebben we in ieder geval tot voor nu, gewonnen.

Dat maakt ons alert en we zijn wel met elkaar in conclaaf gegaan om te weten wat we beiden nog willen in dit leven. Nu kan het nog en zijn we er nog ‘jong’ genoeg voor. Dat klinkt zwaar, en zo heftig is het ook niet, maar wel reëel. Het brengt ook bepaalde beslissingen met zich mee en we bespreken de mogelijkheden en de wensen die we hebben. Want, wat vind je als mens nu eigenlijk belangrijk in je leven en wat wens je uiteindelijk te bereiken?? Natuurlijk is dat voor iedereen anders en is er geen vastgesteld pad. Maar is de mens niet op zoek naar een vorm van geborgenheid, geluk, warmte en een liefdevolle omgeving? En hoe verkrijg je dat? Is dat voor iedereen bereikbaar?

Gisteren avond hebben wij een herdenking meegemaakt van mijn tante Mart. Zij is in december overleden en wij waren aanwezig bij haar begrafenis in Schijndel. Het was een prachtige mis, mooi gezongen, passende lezingen en een ‘in memoriam’ waar ik mijn complimenten gisteren nog aan de maker heb over gebracht. Voor haar kinderen was het een koude en trieste dag en tegelijkertijd straalden zij een saamhorigheid en warmte uit die tante Mart in haar eenvoud ook altijd uitstraalde.

Een week of anderhalf geleden kreeg mijn vader een kaart met een uitnodiging voor zijn gehele gezin, om deel te nemen aan een viering, waarin we de 85e verjaardag van tante Mart zouden vieren met een H. mis en een kop koffie in haar huis op 10 januari 2015. Mijn vader en zijn broer Wim, die precies 5 jaar ouder is, zijn de enige twee nog in leven zijnde en natuurlijk is de dood van hun zus weer een droevig onderdeel in hun leven. Ze wilden graag aanwezig zijn en zowel mijn broer en zijn vrouw, als Jan en ik zijn erbij aanwezig geweest. We begonnen met de kerkdienst en aansluitend werden we verwelkomd in een warm en gezellig huis, waar de koffie en cake op ons stond te wachten.

Hoe bizar is het, om neven en nichten van mijn tante een gelukkig nieuwjaar te wensen, terwijl ze net een paar weken voor de feestdagen hun moeder verloren zijn. En hoe triester is het als blijkt dat er nog meerderen hun respectievelijke vader en schoonvader zijn verloren, zelfs op nieuwjaarsdag! En toch staan ze daar, gezamenlijk een eensgezindheid uitstralend, die ons raakte. Bijzonder om de saamhorigheid te zien waarin de warme, zowel als de koude kant zich inzette om de gastvrijheid en hartelijkheid uit te stralen die ze van hun (schoon)ouders meekregen. Het is heel apart om een overledene te gedenken, in een soort van feeststemming, in haar huiskamer, terwijl ze er zelf niet meer is. En toch was dit juist het meest unieke van de avond. Tante Mart als toonbeeld van een hardwerkende,  eenvoudige maar bijzonder warmhartige vrouw, die deze drukte en trubbels helemaal niks zou vinden in haar huis. Maar tegelijkertijd haar gezin in diezelfde condities opbracht en als oma een aandeel in het leven had van haar kleinkinderen, die nu mee voor de gasten aan het zorgen waren. Wat zou ze trots zijn geweest als ze samen met haar man Jo op een roze wolk naar beneden zou kijken. En met recht! Wat was het fijn om zo een avond met elkaar door te brengen in herinnering van haar als jarige op die dag, elkaar alle goeds toewensend voor het nieuwe jaar en tegelijkertijd realiserend dat dit zowel tegenstrijdig als louterend zou moeten klinken.

We hebben het meegemaakt, we hebben ons verwonderd over de betrokkenheid en het plezier dat dit met zich meebracht en juist dat geeft ons tevens de spirit om 2015 te gaan vieren in de geest van haar, die op haar grote 85 jarige dag niet meer aanwezig mocht zijn. Maar wat heeft ze via haar gezin een prachtig voorbeeld meegegeven hoe warme en koude kant en jong met oud voor elkaar zorgt en dat uitdraagt aan de gasten, daar aanwezig. Wat een mooie insteek om daar dit nieuwe jaar mee te beginnen en te proberen deze gedachte nog lang uit te dragen!

 

Gelukkig nieuwjaar en de allerbeste wensen voor 2015!

Gelukkig Nieuw Jaar!

 

 

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

6 Comments

  1. Ans schreef:

    Anita, weer prachtig verwoord! En…. Realistisch!
    Gelukkig 2015 X Ans

  2. Jeanne schreef:

    Weer heel mooi verwoord, lief

  3. annelies schreef:

    zoals jij schrijft lijkt het net een kralenketting, alles past/hoort bij elkaar. wat een mooie woorden.

  4. Anne-Marie van Rozendaal schreef:

    lieve schat, wat prachtig! Dit geeft mijn gevoel weer, ik heb dit tussen kerst en oud en nieuw ook meegemaakt… Ben het met Annelies eens, maar het is voor mijn gevoel een parelketting met een gouden sluiting!!

  5. Cisca schreef:

    Wat een indrukwekkende tekst.
    Heel mooi!
    Nou 2015 is voor mij in ieder geval geweldig geeindigd.

Je reactie is erg welkom!