Jan en Anita

Een kijkje in ons leven

Griekenland 2015: terugblik

Written By: Anita - jul• 08•15

Donderdag 21-05-2015: We horen de omroepdienst van de boot in (meestal onverstaanbaar) diverse talen vermelden dat het self-service  restaurant voor het ontbijt in 15 minuten zal gaan sluiten….. Hè?? Hebben we zolang geslapen? Het monotone geluid en de lichte trilling van het schip wiegen je in slaap. Ik slaap redelijk onrustig en heb diverse keren liggen draaien maar om dan vervolgens toch weer meteen weg te doezelen.

Ons Fritske ligt tussen ons in op haar Burberry fleece dekentje, geheel tevreden na een avond kluiven op het bot van een beenhammetje, als zijnde onderdeel van mijn diner. We wandelen met haar naar buiten en ze loopt over het dek met het neusje in de wind. Dan blijkt al gauw, dat we bijna in Igoumenitsa zijn en gaan we snel onze koffertjes pakken en begeven ons naar het garagedek, waar we nog niet in mogen omdat tijdens het varen die dekken afgesloten worden.

Als we eindelijk naar de auto kunnen moeten we nog bijna een uur wachten voor we de boot kunnen verlaten maar dan is het ook gelijk wel een beetje “thuiskomen”. Jaren lang maakten we deze zelfde trip met de caravan, soms 2 x per jaar. We kunnen de route dromen en iedere keer zijn we toch weer verrast door de schoonheid van dit stuk Griekenland. Het is er groener dan aan de oostkust, omdat het meer regen vangt vanuit het westen. Dat heeft zijn nadelen, maar zo ook zijn voordelen. We rijden naar het prachtige plaatsje Syvotha – Thesprothia en drinken op het terras bij onze oude bekende Andreas een uitstekende cappuccino. De bries van zee is aangenaam, het water kristalhelder en de zon straalt zoals we dat gewend zijn bij een aangename temperatuur van 25 graden. Love it!

Wel dragen we op dit moment het droevige bericht met ons mee, dat mijn ome Marinus is overleden. De man die 14 dagen ervoor nog het middelpunt was van zijn verrassingsfeest…… Zo fijn dat we dat nog met z’n allen hebben kunnen vieren en een markant man is overleden. De laatste van mijn moeders kant. Daadwerkelijk aan zijn hemelvaart begonnen. R.I.P.

Dan gaan we richting ons doel, Lefkas. Het schiereiland aan de westkust, wat vele jaren geleden al ons hart gestolen heeft. Binnen een paar uur zijn we daar aangekomen en worden net voor de afslag naar ons hotel, begroet door Ingrid en haar man Frits die ons op de scooter voorgaan. Vrienden die we via Griekenland hebben leren kennen, maar grappig genoeg uit de buurt kwamen.

Het Hotel Menes is nieuw en de receptie nog niet geheel af, maar dat mag de pret niet drukken. We krijgen een stuk of 6 kamers te zien en we mogen kiezen wat we willen, want wij zijn in het nieuwe gedeelte de eerste gasten. Dus gaan we voor rust en gemak en installeren ons in de kamer waar ons hondje in haar kussen ploft en alvast een siësta doet. De familie Sklaventis is warmhartig, gastvrij, specialisten in locale gerechten en het ontbijt is vers, we hoeven het maar te bestellen. Qua inrichting en aankleding mag er nog best wat gebeuren, maar grappig genoeg is dat ook weer Grieks en daar zijn we toch voor gekomen, niet dan?

Die avond gaan we heerlijk uit eten met Yvonne en Peter die de boot in Sivotha liggen. Grapig genoeg hebben we hetzelfde favoriete restaurant en het is een super avond. Zij varen die dag erna terug richting Lefkas stad en wij gaan aan onze vakantie beginnen.

De eerste week is Genieten met een grote G. Heerlijk zwemmen, wat luieren, we wandelen samen door de omgeving, wat prachtige vergezichten oplevert omdat we af en toe fiks moeten klimmen en komen toe aan lezen (!) eindelijk weer eens. Op een koelere dag maken we een wandeling van 3 uur met Ingrid en Frits van het bergdorp Poros terug naar onze camping. PRACHTIG!

Gedeelte foto’s Griekenland 2015

En dan…….dan krijgen we op zaterdag 30 mei in de vroege middag een telefoontje dat Jan zijn moeder op 93 jarige leeftijd, eigenlijk toch nog onverwacht is overleden. We besluiten om de alarmcentrale te bellen en in overleg gaan we naar huis. Frits en Ingrid gaan voor ons hondje zorgen en gelukkig gaat dat super samen met hun lease-hondje Buca, die eigelijk van de buren is. Op maandag ochtend brengt Frits ons naar het vliegveld en vanaf Preveza vliegen we met een fikse tussenstop in Praag door naar Amsterdam. Daar nemen we de trein naar Den Bosch en Jan zijn broer Theo wacht ons daar op.

En dan brengt het leven je in een stroomversnelling, als de dood ermee gemoeid is. Veel is al geregeld door Jan zijn broers, zus en hun partners. Wij nemen taken over of helpen mee om het goed mee te laten verlopen. Het afscheid van Dora is waardig en het doet goed om met z’n allen zorg te dragen en elkaar tot steun te zijn. Iedereen beleeft dit op zijn/haar eigen manier maar er is voor een gezin toch een grote verandering in de thuissituatie gekomen. Dat is altijd wennen en hier moet ook iedereen weer een weg in vinden…….

Op 04-06-2015, Jan zijn verjaardag, wordt de dienst gehouden in de kerk van Den Dungen en pastoor van Beurden maakt er mooie dienst van, ondersteund door het gemengd koor waar mijn schoonzus Jeanne al heel lang lid van is. Na het definitieve afscheid en de koffietafel (wat een droevige aanleiding is maar toch een soort van reünie is) gaan we nog even napraten en bezoeken het kerkhof. 93 Jaar is een mooie leeftijd, maar er is altijd een aards gemis wat overblijft. R.I.P. Dora, eindelijk weer bij Grard….

Jan en ik regelen vrijdag nog een aantal dingen die we af willen hebben voor ons vertrek en zaterdag om 02.00 uur brengt Theo ons terug naar Schiphol. Nogmaals dank!

Om 08.00 uur zijn we al weer op Preveza-Aktion in Griekenland en om half tien zitten we aan de koffie in het hotel. Het is fijn om ons Fritsje weer bij ons te hebben. Er is meer dan uitstekend voor gezorgd en ome Frits is wel heeeel erg lief, door speciaal voor de hondjes een souvlaki te bakken ’s avonds J. Toch blijkt ze ons wel gemist te hebben in de nachtelijke uren, iets wat we eigenlijk niet verwacht hadden. Ons hondje is gewend voor zichzelf te zorgen en is door haar verleden redelijk getekend daarin. Eten is prioriteit nummero Uno en wij dachten altijd dat ze ons daarin wel “makkelijk” vond. Na bijna 15 jaar leren wij dan ook weer dat we meer voor haar betekenen, dan we zelf dachten…. Ook hier weer een speciale dank voor de spoedopvang van ons hondenkind!

Vlicho Bay Prachtig Poros Beach, waar we Fritsie vonden Meganisi Jan bezichtigd de ruïne Doorkijkje Baaitje

 

We vervolgen onze vakantie waarin we veel uitzoeken en ons oor te luisteren leggen. Luisteren naar de Grieken zelf, luisteren naar de stemmingen die er heersen en ons ook storen aan de stemmingmakerij van de media en de kranten. Natuurlijk heeft Griekenland een probleem, diverse problemen zelfs. Natuurlijk moeten er dingen veranderen en weten we allemaal dat belasting betalen er bij hoort. Doen wij dat graag…. Nee! Maar we weten ook dat dit geld (als het goed is!) besteed wordt aan dingen die we met z’n allen nodig hebben in de maatschappij. Maar wat in volgens mij bijna alle landen gebeurt, gebeurt hier ook in Griekenland. De kleine man wordt gepakt op alles en de grote heren beslissen daarover, zonder dat zij ook maar ergens iets inleveren. Komt jullie dat ook zo bekend voor??

Ik heb een duidelijke voorliefde voor Griekenland omdat de mensen zijn zoals ze zijn. Ze zijn anders, hebben een andere cultuur en hun eigen-aardigheden. En dat is wat ik soms niet snap, maar ook wel weer boeiend vind. Doen wij het in Nederland dan altijd goed? Is ons gestructureerde en overbetuttelde leven dan zo fijn? De burn-outs en stress die ik overal om mij heen hoor en zie, verteld mij dat er in basis ook iets niet goed is als mensen nooit geen tijd meer ergens voor hebben. En ook ik steek hand in eigen boezem….en die is niks te klein.

Daarom willen wij graag leren van het ‘ach het komt wel’ gevoel. Zal nog best wel ff wennen zijn voor zo’n regelnicht als en ik en ook voor mijn Janneman die minimaal 8 van de 10 grassprieten dezelfde kant op wil delegeren J. Maar ik kan andere culturen er ook om waarderen en weet wel dat mensen niet vanuit een financiële luchtbel kunnen blijven leven. In veel (Europese) landen is gebleken dat we aan veranderingen onderhevig zijn en de wereld heeft nog nooit stil gestaan en zal hopelijk ook nog lang blijven draaien. Maar dat de meest armlastigen dan de klos worden, is een eeuwenoud patroon en daaruit kunnen we wel concluderen dat de mensheid weinig heeft bijgeleerd als het op geld en macht aankomt.

Medemenselijkheid is een groot goed. Begrip en respect voor andere mensen, culturen, smaken of voorkeuren is alleen maar aan te bevelen. Ik heb in mijn vorige blog geschreven dat ik de beste biefstuk in Oostenrijk heb gegeten, maar de lekkerste paëlla eet je nog steeds in Spanje, sangria blijft toch het lekkerst als je in de Spaanse zon zit, net zoals ouzo lekkerder smaakt als je voor het azuurblauwe water van de Ionische zee zit bijvoorbeeld. Struisvogelbiefstuk is het lekkerst als je op safari bent en over de kleine Karoo in Zuid-Afrika kijkt. Maar wat vooral belangrijk is, dat toerisme vaak de grootste bron van inkomsten is voor veel families. Promoot dat dan in plaats van dat je dat kapot schrijft! En als er werkelijk chaos uitbreekt in Griekenland, dan is de bevolking zo vriendelijk dat ze zelfs het laatste brood nog met je zullen delen! Want dat zit ze in de natuur, al eeuwen lang. Dat krijg je er (gelukkig) niet zo maar uit. En als je alle berichten leest, maar dan bedoel ik ook echt alle…… niet alleen de ultra rechtse of links versies en vandaar uit je eigen nuchtere verstand laat werken dan weten we allemaal dat de ‘gewone’ burger vaak dingen door de strot krijgt geduwd van de overheid, die we niet willen en vaak blijkt na jaren dat het ook klopt en niet goed is (gegaan). Wilden wij in Nederland destijds de euro zo graag? Is ons leven niet aanzienlijk duurder geworden?

En wie heeft er destijds naar ons geluisterd en is voor ons opgekomen? Ik kan zo geen naam noemen….. Jullie wel?

Wanneer “oordeel” je goed en weet je echt alle ins en outs?? Weten we alle achterkamer bekonkelingen en onderhandse afspraken tussen landen en politici? Griekenland met haar hartelijke inwoners verdiend een kans en ze zullen zeker nog moeilijke tijden krijgen. Schijnbaar is chaos het begin van een nieuw tijdperk. En hopelijk gaan belastingplichtigen hun geld afdragen voor het sociale stelsel. Draagkracht maken voor- en met elkaar. Maar de hogere machten hebben soms hun eigen plan….

Ti na kanoume…..wat kunnen we doen???????????

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

4 Comments

  1. Ans schreef:

    Anita, weer prachtig verwoord! En het klopt….we zeggen vaak ” als de gewone man het voor het zeggen had” ….. Maar helaas, veel gewone mensen veranderen zo snel ze de politiek in stappen.
    In Nederland en in Griekenland….

  2. annelies schreef:

    geen woorden voor, weer een prachtig blog. bedankt.
    wij zullen wel eens gaan kijken naar jullie mooie griekenland. hihi XXX

  3. Jeanne schreef:

    Prachtig geschreven, je bent er een kei in.

  4. Anita schreef:

    Mooi geschreven anita, jij schrijft wat wij denken

Je reactie is erg welkom!