Jan en Anita

Een kijkje in ons leven

Loslaten is een werkwoord, dus aan het werk…

Written By: Anita - nov• 09•16

Daar ben ik weer. Ruim een half jaar niet geblogd en ik schreef het in de vorige blog al, de tijd glipt uit onze handen. We zitten alles behalve stil en leven ons leven ten volle! Maar er gebeurt zo veel, zowel in de wereld maar ook in ons leven.

Als ik dit typ, worden in het nieuws van half acht uitgebreid de resultaten besproken van de Amerikaanse verkiezingen en hebben we een gekozen president in de persoon van Donald Trump…….. De democratie is een feit en daar zijn dan ook de verkiezingen voor, maar het is een gegeven dat Trump niet de meest charismatische kandidaat is en dat is mild uitgedrukt. Ik heb het gevoel dat de mensen een soort van proteststem hebben gegeven, maar intussen zit hij straks wel aan de knoppenkast van de wereld. Zorgwekkend om te zien dat zo een machtig man zo bot reageert op de wereld en hij verdeeld iedereen met zijn meningen en uitspraken. Het zal in de toekomst blijken wat hij van plan is en wat er van zijn beloften uit gaat komen.

De verkiezingen die volgend jaar gehouden worden in ons land, zouden een zelfde protest kunnen laten zien. Jammer genoeg zijn politici niet geloofwaardig. Het verkiezingsprogramma is altijd duidelijk, totdat de verkiezingen zijn geweest en dan overtuigen de politici ons van het belang van schikken en schuiven ze de kiezersbeloften meteen aan de kant om toch mee te mogen spelen in het spel van regeren of kritiek geven op de tegenpartij. What’s new…..

Is politiek mijn grootste zorg op dit moment? Nee, niet echt. Maar natuurlijk ben ik globaal genoeg ingesteld om te weten dat mijn kleine persoontje niet het verschil maakt in de politiek…., maar wel in ons eigen leven.

We hebben een paar bizarre jaren achter de rug waarin vreugde en verdriet zich afwisselden. Natuurlijk ben ik me bewust van het feit dat iedereen in zijn of haar leven het nodige meemaakt in blije en verdrietige tijden. Maar ik kan alleen voor mezelf spreken en heb geen recht om over andere mensen hun keuzes een oordeel te vellen. Dat probeer ik ook niet te doen, maar niets menselijks is mij vreemd.

Want soms moet je keuzes maken in het leven die een soort van “kiezen uit twee kwaden” is en soms biedt een keuze een legio aan nieuwe kansen en opties. En wanneer doe je het goed? Dat weet je altijd achteraf pas…..jammer hè. Dus gaan Jan en ik in goed overleg vooral ons gevoel na en kiezen vaak voor hetgeen wat het dichts bij onze emoties en intuïtie ligt. En daarvan hebben we de laatste jaren nogal eens uit onze bronnen moeten putten.

Want we hebben ook het afgelopen jaar een aantal zaken op ons bordje gehad, die onze aanpak vereisten. Zoals onze droom verwezenlijken om een huis in Griekenland te kopen. Maar er bleek niets naar onze wens te staan dus hebben we besloten om een prachtig stukje grond aan te kopen om ons droomhuisje zelf te gaan ontwerpen en laten bouwen. Dit is al 20 jaar een wens en na een heleboel dingen van te voren te regelen ligt deze droom op dit moment dus echt binnen handbereik. We zijn ons goed bewust van de cultuurverschillen en het feit dat, zoals dat zo mooi gezegd wordt: ” de Griek anders is dan wij”. Dat klopt! En daarom willen we er graag meer tijd door gaan brengen. Omdat ze hartelijk zijn en als vrienden voor je klaar staan, om je te helpen. En ze mogen hun eigen mening, normen en waarden hebben. Die hebben wij toch ook? Ze hebben ten slotte hun eigen eeuwenoude cultuur, waar ze meer dan trots op zijn.

Wij vinden dat geen probleem, al is het ook voor ons wel eens wennen, om het Nederlandse tempo los te laten en te leren dat Grieken niet in onze tijdspanne werken. Dus moeten we maar vast integreren en wennen aan het mediterraan tempo waar we zo van houden op vakantie…. Wordt ook een leuke uitdaging :-).

Hebben we alleen leuke uitdagingen? Nee, niet bepaald. Wat is realiteit?…. Want zolang we elkaar hebben en onze beestjes happy en healthy rond ons heen speelden hadden we een redelijk mooi eigen wereldje om ons heen, bijna een soort coconnetje. Maar wij worden ouder en dan begint ook het loslaten. Zo gingen Juwel, Macho, Moortje, Tijgetje, Blekkie, kleine Chicky, de kippen, haan Daan 1 en natuurlijk als laatste ons Fritsje naar de eeuwige jachtvelden. Ieder in hun eigen wezen, met hun eigen-aardigheden maar vooral met eigen karakter. Wat hielden we van ze en houden we graag de herinneringen in leven!

Maar loslaten heeft/had ook nog andere betekenissen. Mijn vader die door een hersenbloeding afhankelijk wordt van zorg en van een super zelfstandige en zorgzame man verandert in iemand waar voor gezorgd wordt. Dat hij daar zelf aan moet wennen, dat hoeven we niet uit te leggen. Maar ook mijn sterke, hardwerkende vader is nu een man waar mijn broer Bert en zijn gezin en Jan en ik voor zorgen en proberen hem zoveel mogelijk kwalitatief leven te geven samen met zijn vriendin Mien, ondanks zijn verblijf in de Herbergier in Boxtel.

Ziekte is geen keuze, maar het overkomt je…. En mijn aanvullende regel is dat je nooit alleen ziek bent, maar dat het altijd direct effect heeft op de partner en/of gezin van de zieke. Dan is de uitdaging om er zo goed mogelijk door te komen en in het leven te laveren tussen wat kan en wat niet kan. Inspanning en ontspanning moeten in balans zijn en dan is kans op een fijn leven geen garantie maar wel een basisregel om verder te komen en te proberen er uit te halen wat erin zit. En dan mag je nog blij zijn als de ziekte niet levensbedreigend is.

De bewustwording komt op het moment dat er tegen je verteld wordt, dat er goed en slecht bericht is…… Jan kreeg na maanden verkoudheid en kwakkelen een uitslag van het bloedprikken te horen dat zijn PSA verhoogd was en doorgestuurd zou worden naar de uroloog. Na een echografie bleek zijn prostaat een verharding te hebben en na biopten bleek er dus kanker aanwezig te zijn. Dat was het slechte bericht…… Het goede nieuws (gelukkig) was dat alle behandelingen tegen prostaatkanker voor ons open liggen, maar dan moet je wel gaan kiezen.

Via mijn vriendin Nicky werden we attent gemaakt op de site: www.opererenzondersnijden.nl  en we hebben onze aanvraag om informatie ingediend om te kijken of deze vernieuwende en vaak experimentele manieren van behandelingen iets zou kunnen zijn voor Jan. Experimenteel betekent dus dat er geen informatie is om het verloop van de behandeling aan te kunnen geven over een verloop van 15-20 jaar. Maar in onze optiek is dat ook in de reguliere geneeskunde niet te doen. Ieder mens is nu eenmaal uniek.

En dus werden we getriggerd om hier verder in te duiken en kregen een uitnodiging vanuit het Radboud Ziekenhuis in Nijmegen om het gesprek aan te gaan en werden voorzien van informatie en uitleg over een nieuwe techniek met ultra-sound geluidsgolven in de vorm van de Tulsa Pro. We moesten sowieso 24 uur wachten tot we definitief mochten kiezen, maar dat werden 3 dagen, waarin we met elkaar de voor- en tegens hebben afgewogen. Maar eigenlijk wist Jan het meteen al…. Deze methode blijkt namelijk minder naweeën te hebben voor de incontinentie- en impotentieklachten die kunnen ontstaan na behandeling van prostaatkanker.

Jan zal halfweg januari 2017 de eerste zijn die in Nederland deze behandeling ondergaat, en zal behandeld worden door een arts uit Canada, waar ze al langer met deze apparatuur werken. Ook in Amerika en Duitsland zijn ze al verder maar het staat nog steeds als experimenteel te boek. Is het slim? Is het safe? Is het een goede keuze? Dat weet je altijd pas achteraf……. Maar we hebben vertrouwen in het feit dat de artsen in het Radboud zich willen specialiseren in een techniek die mannen zo weinig mogelijk gevolgen geeft van een prostaatbehandeling. We geloven in een goede afloop en hopen daarna ons leven weer op te mogen pakken en onze droom te kunnen uitvoeren en nog vele jaren in geluk en gezondheid te mogen leven samen, zowel in Nederland als in Griekenland. Garantie tot de deur…… Maar als we blijven geloven in het goede van de mens, dat we verantwoordelijk blijven voor onze eigen keuzes in het leven en ons omringen met mensen die van harte met ons meeleven, dan moet het goed komen. Dan laten we los en krijgen ruimte voor nieuwe avonturen en indrukken. Een zeer bewuste keuze….. En daar gaan we samen voor!

 

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

5 Comments

  1. Ans van Katwijk schreef:

    Hallo Anita, weer goed geschreven! Wij wensen jullie heel veel geluk en inderdaad….doe wat je gevoel zegt en volg je hart….garantie krijg je inderdaad tot aan de deur, leven mag je zelf en genieten ook….dus verder op naar herstel!! Succes en er wordt aan jullie gedacht. Xx

  2. Sjan schreef:

    Inderdaad Anita heel goed geschreven. je moet doen wat goed voelt, er zijn geen garanties. Genieten doen jullie. De rest ligt in de toekomst. Veel geluk en liefde voor jullie. Liefs ?

  3. Verbruggen-van Kreij B♡B schreef:

    Slik’ Heel erg herkenbaar♡*
    We laten ons te veel meeslepen in de hectische/materialistische wereld. Ik zelf betrap me er meerdere k×r×n op.
    Alles moet/moest. Tot je gaat sukkelen met je gezondheid en die van je naasten. De wereld staat op dat moment voor je STiL! Maar de rest gaat gewoon weer gejaagd door. Ik zie het toch ook wel positief ff STiL staan. Je staat eigenlijk niet STiL maar je begint dan pas intens te leven. En dat is dan weer groeien,leren, ervaren,kennis…los laten. En toch die kracht en ervaring mee nemen. Gezondheid is het belangrijkste en dat wens ik ook iedereen toe♡ ○ok jullie♡♡twee kanjer’s van mensen. Die ons ook gesteund hebben in onze stormachtige periode* Prachtige Blog♡ knuffel van ○ns*gr

  4. Nancy van Assendelft van Wijck Hasselbaink schreef:

    Goed geschreven dame!

    En ja inderdaad, ups en downs kennen we allemaal. En we moeten ‘dealen’ met de kaarten die we krijgen. Maar dat komt goed.

    Ik heb ook vertrouwen in de behandeling van Jan.

    Ik wens jullie alle goeds en hoop jullie nog vaak te mogen ontmoeten met een happie en een drankie! ;-))

    XXX Nance (van Marcus)

  5. Anne-Marie Dangé schreef:

    Mooi Anita je hebt jullie leven weer goed beschreven. En loslaten is idd heel belangrijk in het leven op vele gebieden. Lieve groetjes van ons?

Je reactie is erg welkom!